จูบ....ใครคิดว่าไม่สำคัญ

posted on 30 May 2013 20:46 by chibinanno in wording directory Entertainment
.
.
ทันทีที่มีโอกาสได้ดูดีวีดีเรื่องรักจับใจ ฉบับ 2 ชั่วโมงกว่า (แบบ 3 ชั่วโมง สั่งไปจะเกือบเดือนแล้ว ยังไม่ได้ของเลย...เพราะวันออกจำหน่ายเพิ่งจะเป็นวันที่ 23 พ.ค.นี้)
นาทีแรก....กรี๊ด มุมกล้องสวย สีหน้าชัด
นาทีถัดมา...เฮ้ย...เรื่องมันไวจัง
 
ครึ่งชั่วโมงต่อมา...วิวจะชอบเหนือ(ซัน)ก็ไม่แปลก แต่เหนือ(ซัน)มันจะชอบวิวได้มากมายขนาดนั้นเลยหรือ?
หนึ่งชั่วโมงถัดไป...อืม...เข้าโหมดซัน-วิว กิ๊กกั๊กๆๆ.....ซันมันรักของมันจริงๆแฮะ แต่วิวดูจะคิดถึงเหนือ(ซัน)น้อยจัง
จะเข้าชั่วโมงสุดท้ายของแผ่น.........................รักมาก-เจ็บปวดมาก....วิวกับซันรักกันจริงๆด้วย...
และในนาทีสุดท้าย....กรี๊ด ทำไมมันสั้นแบบนี้ฟร่ะ!!!
.
.
สงสัยต้องรอดูแบบเต็มๆจากดีวีดีบ็อกซ์เซ็ต เผื่อว่าเราจะซาบซึ้งไปกับเนื้อเรื่องได้มากกว่านี้
เพราะเท่าที่เปิดดูมาจนจบแผ่น
มีเพียงคุณหนูนากับคุณบี้เท่านั้น ที่แสดงเก่งมาก จนเราเชื่อว่าพวกเขาคือ วิว กับ ซัน จริงๆ
เพียงแต่มารู้สึกว่า รักกันมาก ก็ตอนที่วิวได้รู้ความจริงแล้วเท่านั้น
 
 
 
จะบอกว่าชอบฉากนี้ของคุณบี้เหลือเกิน เพราะความรู้สึกที่สื่อออกมานั้น มันมีทั้งความน้อยใจ เสียใจ และอ้อนวอน
 
ส่วนตัวของคุณหนูนาเอง ก็มีทั้งความรู้สึกโกรธ เสียอกเสียใจ จนแสดงความสับสนใจให้เห็นได้อย่างชัดเจน
แต่....
เอาเข้าจริงๆ ฉากที่ทำให้เรารีเพลย์ดูซ้ำไปซ้ำมาก็คือ....
.
.
 
ฉาก......ซ้อมเต้นนนนนนนนนน (ใครเดาว่าฉากสี่คูณรอบ...แสดงว่า หื่นนนนนน)
เป็นฉากที่ซันอยากทำให้วิวหยุดร้องไห้เพราะเรื่องของเหนือ
จะบอกว่า คุณหนูนาน่าร้ากกกกกกกกกกกมากกกกกกกกกกกกกกกก
คุณบี้เองก็โคตรอ่อนโยนเลย ตอนที่จับมือสอนแล้วร้องเพลงคลอตามไปเบาๆ.....
จะรักคนคู่นี้ก็ฉากนี้แหละค่ะ
.
.
แต่ไอ้ที่ทำให้เรายอมกลับเข้าบล็อก มาเขียนถึง รักจับใจได้นั้น
มันไม่ใช่เพราะเกิดประทับใจอะไรเป็นพิเศษกับหนัง(ละครเวที)เรื่องนี้หรอกนะคะ
เราว่า....อารมณ์มันจะต้องดูการแสดงสดๆบนโรงละคร ณ ขณะนั้นมากกว่า ถึงจะรู้สึกซาบซึ้งไปกับเนื้อเรื่อง
อีกอย่างเราดูแบบถูกตัดฉากด้วย เลยไม่นึกติดใจอะไรสักเท่าไหร่ กับเวอร์ชั่น สองชั่วโมงกว่าๆนี้
แต่ไอ้ที่อยากจะกรี๊ดให้ลั่นบ้าน
นั่นก็คือ ฉาก......จูบ!!!
.
.
 
อุเหม่....ก็รู้อยู่ว่าจูบจริง  ปากต่อปาก ปลายจมูกถูกปลายจมูก สอดสายตาประสานสายตา
เพราะเคยได้ยินเรื่องที่ว่า นักแสดงทุกคนต้องเล่นให้เหมือนจริง อารมณ์จริง และรักกันจริงออกมา เพื่อที่จะสื่อให้คนที่มานั่งดูอยู่ด้านหน้า สามารถเข้าใจในเรื่องราวที่กำลังแสดงอยู่ให้มากที่สุด
เออ...น่ะ
เราก็เคยเห็นมาบ้างแล้วในบางคลิป และบางโชว์ที่คัดไปออกรายการ
แต่พอได้มาดูผ่านดีวีดีจริงๆ
อยากจะกรีดร้องเป็นภาษาเปรู
คุณบี้คะ...ถ้าไม่ใช่เพราะเราเพิ่งจะรู้จักคุณจากละครคู่กรรมที่เพิ่งจะจบไป เราต้องนึกเอาเองว่าคุณเป็นผู้ชายที่คิดอะไรลึกซึ้งกับคุณหนูนามาก่อนแน่ๆ
.
.
เพราะฉากเต้นรำแฟนตาซี ที่เป็นจุดเริ่มต้นของรสสัมผัสที่หอมหวานยิ่งระหว่างวิวกับซันนั้น
ในครั้งแรก ซันจะค่อยๆจรดริมฝีปากลงไปแตะ และกดเน้นมอบสัมผัสให้แก่วิวอย่างอ่อนโยน
หากแต่เพียงตอนที่ซันถอนใบหน้าตัวเองออกมาแค่ไม่กี่วินาที รสจูบที่วิวได้รับในอีกหลายนาทีต่อมา ก็เริ่มร้อนแรงขึ้นและหวาบหวามขึ้นเรื่อยๆ สังเกตได้จากอาการหอบหายใจเหมือนคนขาดอากาศของคุณบี้ และคุณหนูนา (อันนี้ใครเคยจุ๊บกับแฟนคงนึกภาพออก)
ขนาดว่ามีตัวโจ๊กเกอร์เต้นรำคั่นจังหวะเป็นฉากๆ เรายังมองทะลุเงาสองเงาที่ยืนกอดกันได้ชัดเจน 5555555++
ส่วนในครั้งที่สามในห้องซ้อม....ก็ดูธรรมดาๆเหมือนคนสองคนที่ถูกอารมณ์รักนำพา
และในครั้งสุดท้าย...อันนี้ชัดเจนดีว่าเป็นจูบต่อเนื่องของคนที่รักกันแล้ว (ตัวคุณบี้กับคุณหนูนา เมื่อไหร่จะรักกัน 5555++)
แต่ทว่า....
ไอ้ที่บอกว่า รอบล่ะสี่ครั้งน่ะ เราว่านักแสดงโกหกอ่ะ
เพราะในแต่ละครั้งที่มีฉากจูบ...มันไม่ใช่จูบเดียว
ถ้ากดแนบริมฝีปากแล้วนิ่งค้าง....อันนั้นเขาเรียกจูบเดียวเจ้าค่ะ
แต่ถ้าเชื่อมถึงกันแล้ว เคลื่อนไหวไปมา ทั้งดูดและคลึงน่ะ...เขาไม่เรียกจูบเดียวเน้อ!!!
.
.
 
ก็เอาเหอะ การแสดงมันคือการแสดง...ต่อให้เข้าฉากจูบสะท้านทรวงมากว่าครึ่งพัน ต่อให้ต้องส่งสายตาหวานเชื่อมให้แก่กันและกันมาเป็นร้อยๆเที่ยว ถ้าหากความรู้สึกมันถูกคั่นกลางด้วยจังหวะเวลาหรือหน้าที่การงานสักเดือนสองเดือน อะไรที่มันน่าจะลงรากแตกกิ่งออกใบ ก็มีสิทธิ์โรยราเหี่ยวแห้งและเฉาลงๆ ไม่ต่างไปจากคนที่เป็นแฟนกันจริงๆและรักกันจริงๆหรอกค่ะ
หลังจากได้ดูอีเว้นท์ล่าสุดจบเมื่อประมาณอาทิตย์ก่อน
เมื่อได้เห็นแววตาของคุณบี้กับคุณหนูนาที่แสดงคู่กัน ทั้งบนเวทีและกลางวงสัมภาษณ์ไปแล้ว....
อืม......
วันและเวลาเท่านั้นจริงๆ ที่จะตอบข้อสงสัยกับจูบที่เราเห็นในดีวีดี
นั่นอาจจะเป็นมาตรฐานการแสดงของมืออาชีพจริงสำหรับละครเวทีก็เป็นได้
คือตัดทิ้งทุกอารมณ์ที่เป็นของจริง  โยนทิ้งทุกเหตุผลในชีวิตจริง และเติมแต่งให้ตัวละครนั้นๆมีชีวิตขึ้นมาแทนที่
เราชักนึกเสียดายที่ไม่สนใจละครเวทีมาก่อน ไม่อย่างนั้นคงได้เห็นอะไรบางอย่างที่มันเป็นธรรมชาติจริงๆมากกว่านี้
.
.
เอาเป็นว่า...
จูบ....ใครคิดว่าไม่สำคัญ
แค่เพียงสี่ฉากเท่านั้น หัวใจฉันสั่นความคิดหลุดลอยยยยยยยยยยยยย
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet